03/07/2017

OVLD, waarom hou je de vergunning van de slotenmaker tegen?

Het mysterie van Open VLD: waarom ze de burger niet tegen oplichters-slotenmakers wil beschermen door in de Wet Private Veiligheid een vergunning op te nemen. Chapeau aan het Meldpunt Malafide Slotenmakers dat een schriftelijk standpunt kreeg… een uur na de definitieve goedkeuring van de wet. (Mail van Diederik Pauwelyn (Inhoudelijke coördinatie, Operationeel management van Open VLD) van 8 juni 2017, terug te vinden op de Facebook-pagina van het meldpunt.) Op 8 juni werd de nieuwe wet inderdaad goedgekeurd zonder deze vergunning. CD&V had haar wetsvoorstel hiervoor een stille dood laten sterven in de Commissie Binnenlandse Zaken. Zelfs een ultiem amendement waarmee de oppositiepartijen sp.a, PS en cdH, met steun van de volledige oppositie, het CD&V voorstel weer opvisten, werd genadeloos weggestemd door de regeringspartijen, CD&V incluis. OVLD haalde met haar argumenten haar slag thuis. Wat stellen die voor?

Nog maar een jaar geleden pleitte een kamerlid van CD&V met veel overtuiging voor ons project, en diende hij zelfs een wetsvoorstel in. Door ziekte tijdens de cruciale commissievergaderingen kon hij zijn voorstel niet verdedigen, maar ondanks de bevestiging dat de collega’s het nodige zouden doen, verloren zij toch het voorstel uit het oog, en lieten het vervallen. Vorige donderdag stemde zijn hele CD&V-fractie in de plenaire vergadering van het parlement gewoon tegen de amendementen die zijn tekst weer voorstelden. Waarom stemden naast CD&V ook N-VA en MR tegen? Zij hadden toch ook niets tegen ons voorstel? Simpel: Open VLD, ook lid van de regering, verzette zich tegen een vergunning voor de slotenmakers. Natuurlijk kan de regering het voorstel dan niet indienen, maar de regeringspartijen hadden overeengekomen dat hier dan maar het parlement de kwestie moest oplossen. Dan is het niet normaal dat alle regeringspartijen – ook zij die ons eerst steunden – ook daar de zaak kelderen, en elke discussie afblokken. Laten we daarom eens kijken naar de motivatie van Open VLD. Als dit de enige motivatie is waarom de regering onze vergunning afwees, moet ze wel nagels met koppen slaan.

1) “Malafide slotenmakers zorgen voor veiligheidsrisico’s en voor oneerlijke concurrentie”, zegt Open VLD.

Vreemd dat Open VLD dit ter sprake brengt, want geen van beide redenen doen er echt toe. De oplichters zorgen niet echt voor veiligheidsrisico’s. Deze risico’s zijn wel een reden om de vergunning als slotenmaker in te voeren, waarmee confidentialiteit beter verzekerd kan worden.

Er is ook geen oneerlijke concurrentie omdat de malafide slotenmakers niet dezelfde regels volgen, want er zijn gewoon geen regels voor slotenmakers. En als er regels zouden zijn, zouden deze oplichters er zich gewoon niet aan houden als er geen controle is.

Open VLD wil hier blijkbaar de aandacht verleggen naar problemen waar zij beweert een oplossing voor te hebben. Maar de olifant in de kamer wil Open VLD niet zien: de criminele oplichting waar mensen via specifieke websites naar dit soort uitbuiters geloodst worden. Daar moet wat aan gedaan worden, en dat kan enkel effectief met een vergunningsplicht, die gecontroleerd en gesanctioneerd wordt, en die ook deze websites als tussenpersonen aanpakt.

2) “Ja maar, een vergunningsplicht brengt lasten mee: startpremie, retributies,…”, zegt Open VLD.

Vreemd argument, dat geen probleem is voor installateurs van alarmsystemen, van camerabewaking, of voor de vele grote en kleine bewakingsondernemingen, interne bewakingsdiensten en veiligheidsadviseurs. Om en bij de 2.000 bedrijven die samen ruim 20.000 werknemers tewerkstellen!

Met de startpremie bedoelt men de eenmalige dossierkost (bij alarminstallateurs 1.000€), met de retributies de jaarlijkse vergoeding die een vergund bedrijf moet betalen (500€ vast per vergunning, plus 135€ per werknemer). Maar voor de veiligheidsscreening die Open VLD voorstelt moet er elke vijf jaar ook een retributie betaald worden, die tot 250€ oploopt (en die al jaren niet meer aangepast is). Niets verhindert trouwens dat de regering deze kosten aanpast aan de draagkracht van de bedrijven. Andere lasten die niet ter sprake komen, zijn juist noodzakelijk. Het is echt geen luxe dat slotenmakers hun klantendossiers, sleutels en duplicaten beveiligd en geanonimiseerd te bewaren. Lasten als het vermelden van het vergunningsnummer op alle stukken en op het voertuig horen ook gewoon bij een vergunde activiteit. Dat Open VLD dergelijke lasten te berde brengt, is bovendien verwonderlijk, omdat het zelf een zwaardere en veel tijd vergende veiligheidsscreening wil invoeren voor de slotenmaker. Wat is werkelijk de bedoeling van Open VLD?

3) “We riskeren op een hellend vlak te komen na de opname in de wet, waarbij men gaat vragen om identiteitscontroles, wapens, bijstand van de politie”, zegt Open VLD.

Mooi hoe Open VLD hier het risico van het hellend vlak, dat de partij bij elke uitbreiding van de taken van de bewakingssector zelf als een duivel in een wijwatervat moet ontkrachten, recycleert. Slotenmakers vragen wat nodig is, niet meer. In ons voorstel maakten we er geen geheim van dat slotenmakers om goede redenen eindelijk moeten toegelaten – en verplicht – worden de identiteit en toegangsrechten te controleren van wie hen om een noodopening van een deur vraagt. Anders blijven ze de deur openen voor dieven, ex-partners of stalkers. Politiebijstand is enkel nodig in gevallen waar er van risico sprake is, en wapens zijn al helemaal niet aan de orde.

4) “Er kunnen nog ongewenste neveneffecten zijn bijvoorbeeld in het geval van deurinstallateurs”, zegt OVLD.

Tja, dat werd precies uitgesloten in ons voorstel. Daarin werd voorzien dat schrijnwerkers of plaatsers van deuren (zoals iedereen) altijd gewoon sluitwerk kunnen plaatsen. En elke fabrikant of schrijnwerker die een deur of raam maakt, kan zijn producten met reeds geplaatst veiligheidssluitwerk leveren, zoals vandaag vaak gebeurt. Open VLD brengt dus geen enkel argument aan dat aan enige kritiek weerstaat.

Welk alternatief stelt Open VLD voor?

Open VLD wil “de wet op de veiligheidsscreenings uitbreiden naar de slotenmakers”. Zoals gezegd zijn deze zwaarder dan de controles in de Wet Private Veiligheid, terwijl er toch niet gekeken wordt naar de vakkennis of het naleven van correcte handelspraktijken. Die wet bepaalt echter ook niet wanneer screenings verplicht worden. Er is dus in elk geval nog bijkomende wetgeving nodig.

Die wetgeving zou tenslotte ook nog moeten voorzien hoe de naleving van de screeningsplicht gebeurt, en hoe niet-naleving gesanctioneerd wordt. Open VLD veronderstelt toch niet dat het bejaarde koppel dat met de oplichters te maken kreeg en 865€ moest betalen, deze kerels naar hun screening zou vragen, om ze vervolgens aan de politie uit te leveren?

Controle vraagt controlemechanismen, en of men nu wil of niet, die zijn het makkelijkst te creëren in een bestaande context, waar controle en sancties al bestaan. In de Wet Private Veiligheid is dit systeem volledig uitgebouwd en operationeel. Maar het voordeel van deze veiligheidsscreening is natuurlijk dat het juist niet om een vergunning gaat. Daar was het Open VLD blijkbaar om te doen. Daarom wilde Open VLD nooit haar motivatie geven (tenzij een uur na de definitieve goedkeuring van de wet), en was ze ook nooit bereid om alternatieven te bespreken. ‘Open’ is wat anders.

De werkelijke motivatie van Open VLD

Dat een regeringspartij met zo’n zwakke argumentatie erin slaagt de andere hun principes en standpunten te doen vergeten, doet wel vragen rijzen. Open VLD had inderdaad andere belangen te verdedigen, voor wie het slecht zou uitkomen dat men voor slotenmakerswerk vergund moet zijn. Wanneer een deurwaarder een deur moet laten openen, uiteraard door een slotenmaker, moet een politieagent erop toezien dat alles correct verloopt. Open VLD pleit er al jaren voor dat bewakingsagenten hier de politieagent mogen vervangen. Nu moet men weten dat het de politieagent is die in principe de slotenmaker kiest. Echter, eens de bewakingsagent er staat, zal die proberen de deuropening zelf te doen. De nieuwe Wet Private Veiligheid laat dat voortaan toe, voor zover… er voor dat werk geen vergunning gehaald moet worden. Anders gesteld: wanneer er wel een vergunning nodig is voor slotenmakerswerk, kunnen bewakingsagenten hun werk niet overnemen. Eens bewakingsagenten wél kunnen optreden in plaats van de politieagenten, verliezen de slotenmakers werk aan mensen zonder vakkennis. Door die ingreep staan er uiteindelijk 100 jobs in onze sector op de tocht.

Epiloog

Het is onbegrijpelijk dat een open liberale partij dergelijke politiek voert, laat staan dat de andere regeringspartijen haar daarin helpen. Voor de slotenmaker eindigt het verhaal hier dan ook niet. De vergunning is noodzakelijk, nu meer dan ooit.

Geert Herbots

Juridisch adviseur VSU en FNS

www.vsu.be

www.serrurier.be

OVLD, waarom hou je de vergunning van de slotenmaker tegen?

Het mysterie van Open VLD: waarom ze de burger niet tegen oplichters-slotenmakers wil beschermen door in de Wet Private Veiligheid een vergunning op te nemen. Chapeau aan het Meldpunt Malafide Slotenmakers dat een schriftelijk standpunt kreeg… een uur na de definitieve goedkeuring van de wet. (Mail van Diederik Pauwelyn (Inhoudelijke coördinatie, Operationeel management van Open VLD) van 8 juni 2017, terug te vinden op de Facebook-pagina van het meldpunt.) Op 8 juni werd de nieuwe wet inderdaad goedgekeurd zonder deze vergunning. CD&V had haar wetsvoorstel hiervoor een stille dood laten sterven in de Commissie Binnenlandse Zaken. Zelfs een ultiem amendement waarmee de oppositiepartijen sp.a, PS en cdH, met steun van de volledige oppositie, het CD&V voorstel weer opvisten, werd genadeloos weggestemd door de regeringspartijen, CD&V incluis. OVLD haalde met haar argumenten haar slag thuis. Wat stellen die voor?

Nog maar een jaar geleden pleitte een kamerlid van CD&V met veel overtuiging voor ons project, en diende hij zelfs een wetsvoorstel in. Door ziekte tijdens de cruciale commissievergaderingen kon hij zijn voorstel niet verdedigen, maar ondanks de bevestiging dat de collega’s het nodige zouden doen, verloren zij toch het voorstel uit het oog, en lieten het vervallen. Vorige donderdag stemde zijn hele CD&V-fractie in de plenaire vergadering van het parlement gewoon tegen de amendementen die zijn tekst weer voorstelden. Waarom stemden naast CD&V ook N-VA en MR tegen? Zij hadden toch ook niets tegen ons voorstel? Simpel: Open VLD, ook lid van de regering, verzette zich tegen een vergunning voor de slotenmakers. Natuurlijk kan de regering het voorstel dan niet indienen, maar de regeringspartijen hadden overeengekomen dat hier dan maar het parlement de kwestie moest oplossen. Dan is het niet normaal dat alle regeringspartijen – ook zij die ons eerst steunden – ook daar de zaak kelderen, en elke discussie afblokken. Laten we daarom eens kijken naar de motivatie van Open VLD. Als dit de enige motivatie is waarom de regering onze vergunning afwees, moet ze wel nagels met koppen slaan.

1) “Malafide slotenmakers zorgen voor veiligheidsrisico’s en voor oneerlijke concurrentie”, zegt Open VLD.

Vreemd dat Open VLD dit ter sprake brengt, want geen van beide redenen doen er echt toe. De oplichters zorgen niet echt voor veiligheidsrisico’s. Deze risico’s zijn wel een reden om de vergunning als slotenmaker in te voeren, waarmee confidentialiteit beter verzekerd kan worden.

Er is ook geen oneerlijke concurrentie omdat de malafide slotenmakers niet dezelfde regels volgen, want er zijn gewoon geen regels voor slotenmakers. En als er regels zouden zijn, zouden deze oplichters er zich gewoon niet aan houden als er geen controle is.

Open VLD wil hier blijkbaar de aandacht verleggen naar problemen waar zij beweert een oplossing voor te hebben. Maar de olifant in de kamer wil Open VLD niet zien: de criminele oplichting waar mensen via specifieke websites naar dit soort uitbuiters geloodst worden. Daar moet wat aan gedaan worden, en dat kan enkel effectief met een vergunningsplicht, die gecontroleerd en gesanctioneerd wordt, en die ook deze websites als tussenpersonen aanpakt.

2) “Ja maar, een vergunningsplicht brengt lasten mee: startpremie, retributies,…”, zegt Open VLD.

Vreemd argument, dat geen probleem is voor installateurs van alarmsystemen, van camerabewaking, of voor de vele grote en kleine bewakingsondernemingen, interne bewakingsdiensten en veiligheidsadviseurs. Om en bij de 2.000 bedrijven die samen ruim 20.000 werknemers tewerkstellen!

Met de startpremie bedoelt men de eenmalige dossierkost (bij alarminstallateurs 1.000€), met de retributies de jaarlijkse vergoeding die een vergund bedrijf moet betalen (500€ vast per vergunning, plus 135€ per werknemer). Maar voor de veiligheidsscreening die Open VLD voorstelt moet er elke vijf jaar ook een retributie betaald worden, die tot 250€ oploopt (en die al jaren niet meer aangepast is). Niets verhindert trouwens dat de regering deze kosten aanpast aan de draagkracht van de bedrijven. Andere lasten die niet ter sprake komen, zijn juist noodzakelijk. Het is echt geen luxe dat slotenmakers hun klantendossiers, sleutels en duplicaten beveiligd en geanonimiseerd te bewaren. Lasten als het vermelden van het vergunningsnummer op alle stukken en op het voertuig horen ook gewoon bij een vergunde activiteit. Dat Open VLD dergelijke lasten te berde brengt, is bovendien verwonderlijk, omdat het zelf een zwaardere en veel tijd vergende veiligheidsscreening wil invoeren voor de slotenmaker. Wat is werkelijk de bedoeling van Open VLD?

3) “We riskeren op een hellend vlak te komen na de opname in de wet, waarbij men gaat vragen om identiteitscontroles, wapens, bijstand van de politie”, zegt Open VLD.

Mooi hoe Open VLD hier het risico van het hellend vlak, dat de partij bij elke uitbreiding van de taken van de bewakingssector zelf als een duivel in een wijwatervat moet ontkrachten, recycleert. Slotenmakers vragen wat nodig is, niet meer. In ons voorstel maakten we er geen geheim van dat slotenmakers om goede redenen eindelijk moeten toegelaten – en verplicht – worden de identiteit en toegangsrechten te controleren van wie hen om een noodopening van een deur vraagt. Anders blijven ze de deur openen voor dieven, ex-partners of stalkers. Politiebijstand is enkel nodig in gevallen waar er van risico sprake is, en wapens zijn al helemaal niet aan de orde.

4) “Er kunnen nog ongewenste neveneffecten zijn bijvoorbeeld in het geval van deurinstallateurs”, zegt OVLD.

Tja, dat werd precies uitgesloten in ons voorstel. Daarin werd voorzien dat schrijnwerkers of plaatsers van deuren (zoals iedereen) altijd gewoon sluitwerk kunnen plaatsen. En elke fabrikant of schrijnwerker die een deur of raam maakt, kan zijn producten met reeds geplaatst veiligheidssluitwerk leveren, zoals vandaag vaak gebeurt. Open VLD brengt dus geen enkel argument aan dat aan enige kritiek weerstaat.

Welk alternatief stelt Open VLD voor?

Open VLD wil “de wet op de veiligheidsscreenings uitbreiden naar de slotenmakers”. Zoals gezegd zijn deze zwaarder dan de controles in de Wet Private Veiligheid, terwijl er toch niet gekeken wordt naar de vakkennis of het naleven van correcte handelspraktijken. Die wet bepaalt echter ook niet wanneer screenings verplicht worden. Er is dus in elk geval nog bijkomende wetgeving nodig.

Die wetgeving zou tenslotte ook nog moeten voorzien hoe de naleving van de screeningsplicht gebeurt, en hoe niet-naleving gesanctioneerd wordt. Open VLD veronderstelt toch niet dat het bejaarde koppel dat met de oplichters te maken kreeg en 865€ moest betalen, deze kerels naar hun screening zou vragen, om ze vervolgens aan de politie uit te leveren?

Controle vraagt controlemechanismen, en of men nu wil of niet, die zijn het makkelijkst te creëren in een bestaande context, waar controle en sancties al bestaan. In de Wet Private Veiligheid is dit systeem volledig uitgebouwd en operationeel. Maar het voordeel van deze veiligheidsscreening is natuurlijk dat het juist niet om een vergunning gaat. Daar was het Open VLD blijkbaar om te doen. Daarom wilde Open VLD nooit haar motivatie geven (tenzij een uur na de definitieve goedkeuring van de wet), en was ze ook nooit bereid om alternatieven te bespreken. ‘Open’ is wat anders.

De werkelijke motivatie van Open VLD

Dat een regeringspartij met zo’n zwakke argumentatie erin slaagt de andere hun principes en standpunten te doen vergeten, doet wel vragen rijzen. Open VLD had inderdaad andere belangen te verdedigen, voor wie het slecht zou uitkomen dat men voor slotenmakerswerk vergund moet zijn. Wanneer een deurwaarder een deur moet laten openen, uiteraard door een slotenmaker, moet een politieagent erop toezien dat alles correct verloopt. Open VLD pleit er al jaren voor dat bewakingsagenten hier de politieagent mogen vervangen. Nu moet men weten dat het de politieagent is die in principe de slotenmaker kiest. Echter, eens de bewakingsagent er staat, zal die proberen de deuropening zelf te doen. De nieuwe Wet Private Veiligheid laat dat voortaan toe, voor zover… er voor dat werk geen vergunning gehaald moet worden. Anders gesteld: wanneer er wel een vergunning nodig is voor slotenmakerswerk, kunnen bewakingsagenten hun werk niet overnemen. Eens bewakingsagenten wél kunnen optreden in plaats van de politieagenten, verliezen de slotenmakers werk aan mensen zonder vakkennis. Door die ingreep staan er uiteindelijk 100 jobs in onze sector op de tocht.

Epiloog

Het is onbegrijpelijk dat een open liberale partij dergelijke politiek voert, laat staan dat de andere regeringspartijen haar daarin helpen. Voor de slotenmaker eindigt het verhaal hier dan ook niet. De vergunning is noodzakelijk, nu meer dan ooit.

Geert Herbots

Juridisch adviseur VSU en FNS

www.vsu.be

www.serrurier.be