Alia Seminarie Burglary Prevention in Brabanthal
Brede kijk
In het seminarie kwamen alle aspecten van de problematiek aan bod, zowel de technische, legale als de maatschappelijke implicaties, om van de impact van AI en cybersecurity te zwijgen. Het inleidende debat, met vertegenwoordigers van de politiek, ordediensten, academische wereld en de installatiesector, zette de toon. Daarna kwam een reeks uiteenlopende experts aan het woord, van installateurs tot ambtenaren van FOD IBZ. Aan het eind van de dag was het duidelijk dat een geslaagde inbraakpreventie een totaalaanpak vraagt.
Integratie en samenwerking
Een woord dat herhaaldelijk terugkwam in diverse contexten, was integratie. De tijd is voorbij dat beveiliging uit aparte specialiteiten bestond. We moeten af van de silo’s die nu nog bestaan. Zo is er nood aan een betere samenwerking tussen diefstalpreventie en de politiediensten enerzijds, en de beveiligingssector anderzijds. Vanuit de ordediensten heeft men een goed zicht op de inbraakactiviteit in een bepaalde zone. Er is echter niet altijd voldoende communicatie met de privésector, zodat die moeilijker de inbraakdreiging kan inschatten. Al te vaak is dat te wijten aan onnodige administratieve belemmeringen. Het voorbeeld werd aangehaald van de lijst van vergunde bedrijven die omwille van privacyredenen lange tijd niet openbaar gemaakt werd. Daardoor was het tot voor kort onmogelijk voor een klant om na te gaan of een gegeven aanbieder wel vergund was of niet.
Er is vooral nood aan structurele samenwerking tussen de overheid en de privésector. Vanuit haar studie over publiek-private samenwerking op het vlak van inbraakbeleid wist Amandine Vanscheeuwijk (UGent) te vertellen dat er in sommige politiezones wel goede contacten waren en dat beiden een goed idee hadden van wat de inbreng van elk kon zijn. Dergelijke voorbeelden verdienen navolging, want dat is lang niet overal het geval.
Technische ontwikkelingen bijbenen
Ook op puur technisch vlak is integratie het ordewoord. Met de opkomst van intelligente systemen moet men denken in termen van totaaloplossingen. Een slimme deurbel met camera is misschien eenvoudig te plaatsen, maar zonder een aangepaste cyberbeveiliging zet men letterlijk zijn deur open voor de rest van de wereld. Hetzelfde geldt voor cloud-gebaseerde oplossingen. Wat dus vroeger puur een kwestie van toegangscontrole was, krijgt nu onvermijdelijk een IT-kantje. Zeker in grotere organisaties moet de IT-afdeling altijd betrokken worden bij beveiligingskwesties.
Bovendien kunnen moderne camera’s veel meer dan alleen maar indringing registreren. Ze kunnen bijvoorbeeld ook een rol spelen in branddetectie. Technisch is het perfect mogelijk om bij een brandgeval live beelden door te sturen naar de hulpdiensten, zodat die een beter idee van de situatie hebben wanneer ze ter plaatse komen. Dat is echter niet in de wet voorzien, opnieuw een gemiste kans om verschillende functies te integreren.
Een ander voorbeeld is het filmen van het openbaar domein. Op vele bewakingscamera’s zijn onvermijdelijk delen van het openbaar domein te zien. “Men mag alleen zijn eigen terrein filmen” weet Pieter De Wilder van Agoria. “Maar als er een onderzoek loopt, komt de politie steevast bij de beveiligingsinstallateur aankloppen om te vragen of er eventueel nuttige beelden van het openbaar domein gemaakt zijn.” In verschillende gevallen hebben die beelden al tot een doorbraak geleid. Meer samenwerking is dus aangewezen. Andere aspecten zijn gezichtsherkenning of geluidsopnames. Geen van beide is nu toegelaten in België. Ze zijn echter technisch haalbaar en kunnen een bijdrage leveren om daders te identificeren. Met het juiste kader kan men al die mogelijkheden benutten.
Jammer genoeg is de Belgische wetgeving al relatief oud, terwijl de mogelijkheden van camera’s en andere technieken niet stilstaan. De techniek ontwikkelt zich natuurlijk vele malen sneller dan de wetgeving kan volgen. Een mogelijke aanpak is een systeem waarbij bepaalde delen van de wetteksten op regelmatige basis herzien worden, om aan te sluiten bij de technische mogelijkheden. Dat is echter een zaak voor de wetgever.
Totaalbeeld
De visie op inbraakpreventie is ook ruimer geworden. Beveiliging is niet meer beperkt tot het pand zelf, maar omvat tevens de omgeving. We wachten niet langer af tot er iets gebeurt, maar willen dat verdachte gedragingen meteen gesignaleerd worden. Analyse van beelden door AI kan hier een rol in spelen. Die aanpak veronderstelt wel dat de omgeving van het gebouw daarvoor ingericht is: de camera’s moeten voldoende zichtsveld hebben. Als de inbrekers zich kunnen verschuilen, faalt elk camerasysteem.
Koen Loete, voorzitter van de Raad van Burgemeesters, trok inbraakpreventie zelfs open naar wijkniveau. Sociale cohesie is immers een effectief middel om inbraak te voorkomen. Ook kan de centrale analyse van camerabeelden ertoe leiden dat politiediensten efficiënter worden ingezet. Koen Loete opperde ook het idee om inbraakwerende aspecten te integreren in het ontwerpproces van een gebouw via de bouwvergunning.
Positief is alvast dat er vanuit verschillende hoeken over het probleem van inbraakpreventie wordt nagedacht en dat de diverse partijen bereid zijn om de handen in elkaar te slaan.
www.aliasecurity.be / www.agoria.be
Foto’s: Alia
